αναρτήθηκε από Gynaika στις 30 Ιουλίου 2009 | Διαβάστηκε 174 φορές.
Που ήμουν μιτσιά την είχα δει ποιήτρια, έγραφα ποιήματα ιμίsh για διάφορα που με απασχολούσαν, που μου αρέσκαν, για το ηλιοβασίλεμα, το παγωτό, την θέα που το μπαλκόνι μου και άλλα αθώα πράματα.
Ναι, κάποτε ήμουν αθώα σε βαθμό ηλιθιότητας.Έγραφα κρυφά, να μεν τα δει κανένας, ήταν κάτι πολλά προσωπικό μου.
Στο δημοτικό είχα major crush μ’ έναν συμμαθητή μου. Μιλούμεν για έναν έρωτα 6 χρόνων! Εννοείται δεν μου εδίαν σημασία (εν εθωρκούμουν τζιόλας, ήμουν τζαι μαννούιν, σιγά μεν μου εδίαν σημασία ο κούκλος του σχολείου). Αγαπούσα τον (έτσι ελαλούσαμεν τότες) αλλά κατά καιρούς, αφού δεν μου εδίαν σημασία αγαπούσα τζι άλλους. Τζαι ούτε τζείνοι μου εδιούσαν σημασία.
Μιαν μέρα έγραψα στο πίσω μέρος μιας απόδειξης το εξής:
Χάρη πάντα σ’ αγαπούσα
Χάρη πάντα θα σ’ αγαπώ
κι αν για άλλο σε ξεχνούσα
ήτανε παλιό αυτό.
(Όπου «Χάρης» ο μεγάλος μου έρωτας που δεν τον ελαλούσαν Χάρη αλλά αρέσκει μου το όνομα).
Πού βλέπετε πρόβλημα;
1) που ήμουν 6 χρόνια ερωτευμένη με έναν πλάσμαν (ήμουν πιστή);
2) τζαι το πλάσμαν τζείνον δεν μου εδίαν σημασία;
3) που αγαπούσα τζαι άλλους κατά καιρούς (που πάλε δε μου εδιούσαν σημασία) – που τελικά ήμουν άπιστη;
4) που έγραφα ηλίθια ποιήματα;
5) που έγραψα έναν ηλίθιον ποίημα για τον έρωτα μου πάνω σε μιαν απόδειξη;
6) που ήβρεν την απόδειξην η μάμμα μου;
Το shειρόττερον νομίζω εν το Νο. 6. Για μιαν κορού πολλά εσωστρεφή, που δεν εμιλούσεν σε κανέναν για τα προσωπικά της τζι επροτιμούσε να γράφει μαλθακίες, ήταν ό,τι χειρότερο.
Εκάλεσεν με η μάμμα στο γραφείον της (στον καναπέ μας):
- Gynaika θέλω να μιλήσουμεν
- *ξεροκαταπίνω* Τί έκαμα;
- Τίποτε, θέλω να μιλήσουμε για κάτι.
- …
- Ήβρα τούτη την απόδειξη των αγγλικών σου στην τσέντα σου…
- … (νεκατώννεις την τσέντα μου; ΠΟΙΑΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ;; SHEET MAN! ΕΝ ΤΗΝ ΕΠΕΤΑΞΑ;)
- Τζαι γράφει κάτι πίσω…
- … (SHEET SHEET θέλω να ανοίξει ο καναπές να με καταπιεί ΤΩΡΑ!)
- … Ποιός εν ο Χάρης;
- … *με έναν pathetic look* Ένας συμμαθητής μου…
- Τζαι τί εννοείς αγαπάς τον;
- … (οκκέι, πάρτε με στο απόσπασμα, στήστε με στον τοίχον… έννα σου πω εγώ τι σημαίνει αγαπώ τον; Εσύ ένιξερεις ίνταλως αγαπούν; άφησμε ήσυχηηηηηη… γιατί εν αννοίει ο παλιοκαναπέεεες…) Ένιξέρω… Έτσι, νιώθω, ένιξέρω…Χάτε τωρά. Πώς το εξηγάς τούντο πράμα που νιώθει ένα μωρό του δημοτικού? (τότε, όι τωρά που ο νους των μωρών εν όπως του 18χρονου).
Θέλω να παίζω μαζίν του στα διαλείμματα, θέλω να τον τζερνώ σοκολάτες, θέλω να μου πιάνει τυρόπιτες, θέλω να στέκεται έναν τόπο να τον πιάνω άμαν παίζουμεν τρεχτό το διάλειμμα, θέλω να βαστούμεν σιερούθκια, θέλω να κάθεται δίπλα μου στην τάξην, θέλω να με θωρεί συνέχεια, θέλω να πει σε ούλλους τους φίλους του ότι με αγαπά, θέλω να με πιάνει τηλέφωνο, θέλω να τον παντρευτώ?)
Εν θυμούμαι πως ετέλειωσεν η κουβέντα μας, αλλά ήταν σύντομη διότι εν είχα κάτι να πω τζαι διότι ένιωθα πολλά άβολα τζαι η μάμα μου εκατάλαβεν το.
Μετά θυμούμαι ότι επήα τζι έshισα το ημερολόγιο μου διότι αν το έβρισκεν τζαι τζείνον ήταν να γίνει χαμός. Τζι έβαλα τα κομματούθκια του μες το νερό να μουλιάσουν τζαι να μεν θκιαβάζουνται τα γράμματα. Τζι έκαμα τα έναν κουβάριν τζι επέταξα τα στον κάλαθο τον μεγάλον έξω (όι τζείνον της κουζίνας/τουαλέτας άμπα τζαι δει τα). Έθελα να τα κρούσω βασικά αλλά θα με επαίρναν πρέφα.
Που τότε ένιξέρω πόσον άλλαξα. Ακόμα εν πολλομιλώ στους δικούς μου για θέματα προσωπικά εκτός αν εν κάτι σοβαρό τζι επειδή θέλω να τους προστατέψω. Αν τα εξέραν θα ήμουν εγώ αποκληρωμένη τζαι τζείνοι με εγκεφαλικά ή καρδιακά επεισόδια κάπου κρεββατωμένοι. Όι πως έχουν πρόβλημα, ούτε μου μαλλώννουν, απλά εγώ εν το έχω να μοιράζουμαι έτσι πράματα μαζίν τους τζαι ξέρω τούτο στενοχωρεί τους.
Αλλά σίουρα έχω την ανάγκη να γράφω για ότι πελλάραν νιώθω τζαι ακόμα εκνευρίζουμαι άμαν μου ζητούν εξηγήσεις.
Το μόνο που άλλαξεν είναι ότι τωρά πρήζω τες φίλες μου.
Συζήτηση
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα.
